چشم ها و بینی اگرچه از نظر ظاهری دو عضو جدا به نظر می رسند ، اما از نظر آناتومیک و عملکردی ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و همین ارتباط باعث می شود که بسیاری از مراقبت های قبل و بعد از عمل بینی ، به صورت مستقیم یا غیر مستقیم به سلامت چشم ها مربوط باشد . وقتی فرد برای جراحی بینی آماده می شود ، معمولاً تمرکز اصلی او روی نتیجه ظاهری بینی ، درد ، تورم و دوره نقاهت است و کمتر کسی به جزئیاتی مانند پماد زدن چشم قبل از عمل بینی توجه می کند . با این حال همین اقدام ساده و به ظاهر کم اهمیت ، بخشی از پروتکل های استاندارد اتاق عمل است که هدف آن محافظت از بافت های حساس چشم در طول بیهوشی و جراحی می باشد .
بسیاری از بیماران وقتی برای اولین بار با این موضوع رو به رو می شوند ، تعجب می کنند و می پرسند چرا برای عملی که روی بینی انجام می شود باید داخل چشم پماد زده شود . همین پرسش ها نشان می دهد که این موضوع ارزش بررسی دقیق تر دارد و دانستن دلیل آن می تواند هم نگرانی ها را کاهش دهد و هم همکاری بیمار را در روند درمان بیشتر کند .

علت پماد زدن چشم قبل از عمل بینی چیست ؟
وقتی صحبت از علت پماد زدن داخل چشم برای عمل بینی می شود ، ابتدا باید به شرایط خاص اتاق عمل اشاره کرد . در طول بیهوشی عمومی یا حتی بی حسی موضعی ، پلک ها ممکن است به طور کامل بسته نشوند و سطح چشم در معرض خشکی ، گرد و غبار ، مواد ضدعفونی کننده و نور شدید قرار بگیرد . به توضیح بهترین جراح بینی در تهران ، پماد چشمی با ایجاد یک لایه محافظ روی قرنیه ، مانع از خشک شدن چشم و آسیب احتمالی به سطح آن می شود . علاوه بر این ، در جراحی بینی معمولاً از مواد شست وشو دهنده و ضدعفونی کننده در اطراف صورت استفاده می شود و پماد به عنوان یک سد محافظ از تماس این مواد با چشم جلوگیری می کند . بنابراین این کار بیشتر یک اقدام پیشگیرانه است تا درمانی ، اما همین پیشگیری ساده می تواند از عوارض ناخوشایند بعدی جلوگیری نماید .
نحوه پماد زدن به چشم قبل از عمل بینی
نحوه پماد زدن چشم قبل از عمل بینی نیز اهمیت دارد ، زیرا اگر به درستی انجام نشود ممکن است اثر محافظتی کافی نداشته باشد . معمولاً پرستار یا تیم اتاق عمل مقدار کمی پماد استریل را روی سطح داخلی پلک پایین قرار می دهد ، به طوری که با پلک زدن به طور یکنواخت روی قرنیه پخش شود . بیمار در این مرحله معمولاً هنوز کاملاً بیهوش نشده یا تازه وارد فاز بیهوشی می شود ، بنابراین احساس خاصی از این کار ندارد . بعد از اتمام جراحی ، در بخش ریکاوری نیز ممکن است در صورت نیاز دوباره از قطره یا پماد مرطوب کننده استفاده شود تا خشکی چشم برطرف گردد . این روند ساده اما دقیق ، بخشی از مراقبت استاندارد است که ایمنی بیمار را افزایش می دهد .
جهت دریافت مشاوره از دکتر وحیده درتاج ، فرم زیر را پر کنید
عوارض عدم استفاده از پماد داخل چشم برای جراحی بینی
در مورد عوارض عدم استفاده از پماد داخل چشم برای جراحی بینی ، ابتدا باید گفت که این عوارض همیشه رخ نمی دهند ، اما احتمال بروز آن ها در صورت حذف این مرحله به طور قابل توجهی افزایش می یابد . چشم یکی از حساس ترین بافت های بدن است و کوچک ترین خشکی ، تحریک یا تماس با مواد خارجی می تواند باعث درد و ناراحتی شود . از آنجا که بیمار در حین عمل قادر به پلک زدن یا محافظت از چشم خود نیست ، عدم پماد زدن چشم قبل از عمل بینی معنای رها کردن سطح قرنیه بدون محافظ است . به همین دلیل بررسی جداگانه هر یک از عوارض احتمالی کمک می کند اهمیت این اقدام پیشگیرانه بهتر درک شود .
۱. خشکی شدید سطح چشم
وقتی پلک ها به طور کامل بسته نمی شوند و هیچ پماد یا قطره محافظی استفاده نمی شود ، اشک طبیعی چشم به سرعت تبخیر می شود . این خشکی می تواند باعث احساس سوزش ، خارش و حتی تاری دید موقت بعد از عمل گردد . در برخی موارد شدید ، خشکی طولانی مدت ممکن است به لایه سطحی قرنیه آسیب برساند و نیاز به درمان داشته باشد .
۲. خراش قرنیه یا ساییدگی سطح چشم
در طول جراحی ، تماس تصادفی با پارچه های استریل ، ابزار ها یا حتی حرکت های صورت می تواند به سطح چشم آسیب بزند . پماد چشمی مانند یک بالشتک لغزنده عمل می کند و اصطکاک را کاهش می دهد . در صورت عدم استفاده از آن ، احتمال ایجاد خراش های ریز روی قرنیه بیشتر می شود که می تواند دردناک باشد و چند روز طول بکشد تا بهبود یابد .
۳. التهاب و تحریک چشم بعد از عمل
مواد ضدعفونی کننده ، بخار دارو ها و نور قوی اتاق عمل همگی می توانند چشم را تحریک کنند . پماد به عنوان یک سد محافظ از تماس مستقیم این عوامل با سطح چشم جلوگیری می کند . بدون این محافظت ، التهاب ، قرمزی و اشک ریزش بعد از عمل شایع تر خواهد بود و بیمار را دچار ناراحتی می کند .





